Powięcenie. Opowieści z morskiego dna.

„Wtedy wziął ją za rękę i zaprowadził do zamku. Tak jak przepowiedziała wiedźma, każdy krok był jak chodzenie po ostrych nożach i po spiczastych szydłach. Znosiła to jednak chętnie, trzymana przez księcia za rękę, stąpała lekko jak powietrzna bańka.” 

— Hans Christian Andersen, Mała Syrenka 

Jak daleko można się posunąć, by zasłużyć na miłość? Co dzieje się z człowiekiem, gdy w imię uczucia przestaje istnieć jako odrębna istota?

„Poświęcenie. Opowieści z morskiego dna” to cykl obrazów będący malarską i psychologiczną reinterpretacją klasycznej baśni Hansa Christiana Andersena Mała Syrenka. To nie jest jednak bajkowa opowieść, to głęboki, intymny portret kobiety, która kocha za bardzo, oraz studium mechanizmów zatracenia w relacji.

Psychologiczny Portret Syrenki 

W swoich pracach odsłaniam wewnętrzny świat bohaterki, która oddaje swój głos, znosi ból i rezygnuje z własnej natury, aby zdobyć serce księcia. Zastanawiam się nad tym, co czuje osoba powoli znikająca w relacji. Jak to jest zatracać się, oddawać swoją podmiotowość i przestawać istnieć? Czy w tak skrajnym wycofaniu i cierpieniu nie kryje się cicha, ukryta przyjemność lub poczucie fałszywej świętości? Jakie gry i role przybiera syrenka w pałacu księcia, by zasłużyć na akceptację i uwagę?

Płótna stają się malarskimi fantazjami na temat mrocznych korytarzy pałacu oraz emocjonalnego dna oceanu, z którego bohaterka nie próbuje się wydostać.

Dialog baśni z rzeczywistością  

Obrazy z tego cyklu przeplatają się z fragmentami baśni Andersena oraz definicjami pochodzącymi z materiałów wspólnoty SLAA (Anonimowi Uzależnieni od Seksu i Miłości). To zderzenie poetyckiej metafory z twardą prawdą o nałogowej miłości tworzy przestrzeń do głębokiego wglądu i uzdrowienia: 

Miłość staje się nałogowa:

• „Kiedy usiłujesz zapełnić kimś lub czymś wewnętrzną pustkę, osłonić samotność, wstyd czy dowartościować się i / lub kiedy godzisz się czyjąś pustkę wypełniać sobą.”

• „Kiedy bojąc się utracić zainteresowanie partnera, uprawiasz seks, gdy tego nie chcesz, lub godzisz się na rodzaj seksu, który Ci nie odpowiada.”

• „Kiedy w relacji z jej obiektem tracisz własne granice, pomijasz własne potrzeby, nie potrafisz powiedzieć nie, gdy coś Ci nie odpowiada, czy postąpić zgodnie z własną wolą i dobrem.”

• „Kiedy mimo porażek ciągle wierzysz, że jeśli jeszcze bardziej się postarasz, wreszcie się uda lub wszystko się zmieni czy ułoży.”

• „Kiedy fantazje, stan zakochania, seksualnej fascynacji czy szukanie ryzyka mają Cię ochronić przed uczuciami, których boisz się lub nie umiesz przeżyć.”

Galeria prac z cyklu